daps

DISCLAIMER: This blog site is created to express the author's apprehensions, assessment and opinion over things. This does not embody the opinions of the majority especially on sensitive issues. Should you wish to stay and like this site, thank you. Otherwise, you may not be reading this page anymore.

2.jpg

a flesh that loves wasting time on the internet and loves writing about kung ano anong shit...kung hinde ka kumbinsido, eh ano naman?!? at syempre mahilig gumawa ng di magagayang artikols. in doing so, im penetrating u in ur most precious time, harharhar.

C E L F O N

Makulimlim ang panahon, masarap ang byahe, malamig ang hangin. ito ang typical na ginagawa ni jason sa araw-araw na pagpasok sa unibersidad. nakita nya na ang building sa kursong architecture, senyales na malapit na syang bumaba sa jeep. naisipan nyang mag text sa sandaling yun at kinapa ang bulsa ng bag..wala, kinapa ang bulsa ng pantalon..wala rin. nabulabog ang paghahanap nyang un ng marinig ang tinig ng katabing aktong bababa ng jeep. inulit nyang muli ang pagkapa sa kanyang gamit, pero wala talaga. simpleng tao lang naman si jason kaya di naman mamahalin ang cellphone subalit mahalaga to sa kanya. sa di mawaring kadahilanan, kinutuban sya noon habang tinitingnan ang lalakeng bagong baba. isang desisyon ang nabuo. dali dali syang pumara at tuluyan ng bumaba. minasdan ang lalakeng nakasuot ng polong puti na may hawak ng black pouch, na kaedad siguro ng kanyang ama, ay kasalukuyang humihitit ng yosi. saktong napatingen sa kanya ang lalake, tinapon nun ang yosi at mukhang lalakad ng palayo  sa direksyon na kinatatayuan ni jason. dun sya kinabahan at di nagdalawang isip na lapitan ang kahina hinalang lalake. walang kagatol gatol nyang tinanong:

jason: asan na ho ang cellphone ko?
lalake: huh? wala saken cellphone mo. (sabay talikod sa kanya)
jason: alam kong kinuha nyo kaya bago pa ako mageskandalo ilabas no na ho.
lalake: hoy wala akong kinukuha sayo.

ang kantong un kung saan napapalibutan ng mga estudyanteng kumain sa kantina at mga ilang sibilyan nag nakasaksi sa pag uusap nila. nilapitan sila ng ilan upang alamin ang pangyayari.

ale: boy ano ba nangyari?
jason: nawawala ho kase ung cellphone ko, knina lang asa bulsa ko, tapos kinutuban ako ng kinuha nya pero ayaw umamin. (sabay turo sa lalakeng kaharap)
lalake: hindi nga ako ang kumuha, bat ba ang kulit mo.

mabilis ang pagdagsa ng mga umuusyoso. sari saring kuro-kuro ang sinasabe.

sibilyan: bat di na lang kapkapan para mapatunayan.
lalake: ho? baket naman eh….

hindi pa tapos ang kanyang sasabihin biglang may humila sa kanyang braso para di makapalag. sinamantala ni jason ang pagkkataong kapain ang bulsa ng lalake. tiningnan sa harap at likod na bulsa ng pantalon, wala. nawawalan na ng pag asa si jason nang makita nya ang pouch, nagpumiglas ang lalake at nagsasabeng “wag yan.” lumakas ang pakiramdam ni jason na meron syang makikita sa bag na un. hindi nagkamali si jason, nakita nya mismo ang nakapatay ng nokia 3310 na cellphone. sabay na rin sa pagbitaw ng sibilyan sa braso ng lalake. sambit ni jason sa isipan….

jason: eto na nga ang cellphone ko na kinuha mo.

mabilis ang reaction ng lalake, dinampot ang cellphone na nasa palad ni jason, hinawi ang lupon ng mga tao at nagttakbo. nagsidhi ang galit ng mga sibilyan at estudyanteng nakausyoso. hinabol nila ang lalake, dumampot sila ng bato upang tugisin ang magnanakaw.

sibilyan: putanginang magnanakaw ka!

sabay sa pagbato na ikinatama sa sentido ng lalakeng natumba. tinungo ni jason ang eksena at kinuha ang kanyang cellphone na nilagay sa bulsa at pauwi na ng bahay. hindi na sya papasok sa araw na to. ikukuwento nya sa bahay ang nangyari.

habang pauwi na sya, naisip nyang mahirap na talaga ang buhay ngayon. ultimo ang hinde mamahaling cellphone tulad ng sa kanya ay pinag iinteresan. mabuti na lamang at may mga tumulong sa kanya.

natunton nya na ang gate ng kanilang bahay, bumungad sa kanya ang ina na parang di nasorpresa na maaga syang nakabalik.

ina: nakita mo na?
jason? ho? diko kayo maintindihan. nawalan nga ako ng cellphone kanina eh, heto ngat nabawi ko. (sabay labas sa bulsa)
ina: kanino yan? eh kanina pa andito ang cellphone mo. naiwan mo bago ka pumasok sa eskwelahan. (sabay turo sa cabinet na pinagpatungan ng naiwang gamit)

namanhid ang buong katawan ni jason habang naaalala ang engkwentro sa pobreng lalake.

H A L L U C I N A T I O N

Bugnot na si macoy sa kakaisip dahil matagal tagal na rin silang di nakakapag usap. halos magkakalyo na ang kamay nya sa kakadial ng number……

ring…ring…ring

macoy: “baket ba ayaw mong sagutin” bulong nya sa kanyang sarili, samantalang halatang natataranta dahil walang makausap sa kabilang linya. “putragis makapag yosi nga muna.” pero bago nya tuluyang hititin ang sigarilyong sinindihan, naisip nyang “teka binawal nya nga pala ito” kasabay na rin sa likot ng paang aktong pagpatay sa nasindihang sigarilyo. “tang-ina, kahit kelan talaga di ko ma spelling kayong mga babae. konting tampo, ayaw ng makipag usap, maliit na bagay pinapalaki, ano ba naging kasalanan ko sayo, jet? baket mo ko pinagmumukhang gago??” pinagpapawisan sya ng gamunggo habang winiwika sa isipan ang mga tanong na hirap syang sambitin. ugali na talaga niyang magmuni muni, magmula pa nuon, magmula nang naging sila ni jet.

di mapakali ang malilikot nyang mga daliri habang hinahagod ang kanyang cellphone wari mo’y batang may hawak ng lampara para mag-wish. at sana nga ganun lang kadali para sa kanya yun. sinubukan nya ulit tumawag.

ring…ring…ring

sa pagkakataong ito, halos ibato na ni macoy ang kanyang telepono nang marinig ang senyales na malapit na itong maglow-batt. “urgh, letse naman pano kung tumawag sya, matapos nyang makita ang 20 missed calls ko sa kanya, tapos low batt ako? pambihira naman.” nagkukumahog syang hanapin ang charger ng telepono. hindi sya nakuntento, nagpadala ng text message:

NASAN KNBA? BAT DMO SINASAGOT TAWAG KO? PLS TEXT BACK OR PA MISSED CALL KA, TAWGAN KITA, OK? Ü

nakuha pa nyang maglagay ng smiley sa text kahit naiinis na sya sa hindi pagsagot ni jet. mas lalo ang pagkainis nya sa kanyang sarili dahil di maintindihan kung baket sya nagkakaganun. walang tigil ang kanyang paglakad. sinubukan nyang linisin ang kanyang cabinet habang maya maya ang tingen nya sa kanyang telepono, pero wala pa ring anumang bagay na galing kay jet.

alas 6 na ng gabi at halos kumalam na ang kanyang sikmura dahil nalimutan nyang magtanghalian. ang kanyang agahan ay kape at mainit na pandesal na binili pa nya sa panaderya sa kabilang kanto. naalala nya tuloy na hinahatiran nya ng pandesal at keso si jet sa tuwing papasok ito nung kolehiyo. naalala na naman nya, napapangite habang binabalikan nya ang nakaraan nang may biglang nag text. tinakbo nyang inabot ang telepono, na halos mahulog sa pagkakapatong sa kanyang mesa, napabuntong hininga sya dahil alam nyang hindi ito ang panahon para masira ang telepono nya. dahil baka si jet ang nag text.

1 MESSAGE RECEIVED > INBOX > ALING TONYA

Pakisabi sa nanay mo na oorder kame ng 5 liyanerang letche flan para sa darating na pasko, sa katapusan na kako ako magbabayad. salamat. – Tonya

“ahh si aling tonya pala” ang kanyang bulalas na halos manlumo sya dahil hindi ito ang mensaheng kanyang inaasahan. nag uumpisa na naman syang mairita at mainis dahil tila nakalimutan na sya ni jet. pero hindi sya pwedeng magalit nang husto dahil ayaw nyang mag away na naman sila.

naririnig nyang tumutunog ang kanyang sikmura, senyales ito ng matinding gutom, pero wala syang gana. si jet pa rin ang naiisip nya. hindi nya na rin magawang maamoy na ang niluluto ng kanyang nanay ang paborito nyang pritong bangus. nakalimutan nyang ang ulam na yaon ay pinag aagawan at pinagpapatayan nilang mag kuya. pero lahat yun ay sadyang nawala sa kanyang isipan dahil sa matinding kalungkutan kung baket ngayon wala pa ring balita galing kay jet.

alas-9 na ng gabi ng naisipan ni macoy na magpahinga na lang khit walang laman ang sikmura. sa makailang beses na pagkakataon alam nyang nararanasan nya ang matinding pagkahapo. hindi nya na rin maintindihan kung sadyang humupa na ang galit na naramdaman nya sa di pagpansin ni jet sa kanya. ipinikit nya ang kanyang mata at handa ng matulog. hindi pa malalim ang kanyang pagpapahinga, may isang text syang natanggap. sa sobrang antok at mamasa-masang parte ng kanyang mata na pilit na nagpapahirap sa kanyang pagmulat, pinilit nyang makita ang kanyang telepono sa pamamagitan ng pagkapa dito.

1 MESSAGE RECEIVED > INBOX > JET

halos magkandahulog sya sa kama, samantalang pangalan pa lang ni jet ang kanyang nakikita. nagkaroon sya ng konting pag asa, konting pagkainis dahil ngayon lamang nagparamdam, pero mababanaagan ang excitement sa kanyang mga mata. magkahalong takot at kaba.

ITS BEEN 2 YEARS SINCE WE BROKE UP. PATAHMIKIN MO NA AKO. THE BEST THAT I CAN DO RIGHT NOW IS TO TOTALLY REMOVE U FROM MY WHOLE SYSTEM. TIGILAN MO NA RIN ANG KAKATEXT MO DAHIL MASAYA NA AKO SA BUHAY KO. SANA MAKA MOVE ON KA NA RIN. PLS DONT CALL OR TEXT ME ANYMORE, I HOPE U UNDERSTAND. IM SORRY.

para kay macoy hanggang ngayon umaasa pa rin sya. pilit pa ring binabalikan ng alaala nya ang mga panahon ng tampuhan nila, sa pag aakalang magkakabati pa sila….

L I B I D O

One lonely night, i just got off from shower, wearing my fave pink coral chemise with lace, get pulses being in bed. eyes are tired but body is pretty awake. im lying in bed feeling the nitty sheets and hugging the pillow. about to close my eyes, when i heard my phone ringing. slowly pick up the phone and say hello, i heard ur voice..buzzing saying something. i cant hear all the words u say except for this phrase: “want u tonight”. then line cut. im thinking if its really u or im just dreaming to hear that low-voice again. wanting to hear the gasp of ur breath, which is very natural of u.

almost half an hour of sleeping when i heard u enter my room. touching my hips down to my legs. without saying anything, i turn at u, put away the pillow ive been hugging all this time, and inviting u to get really close at me. u slowly take off ur shirt, makes me quiver for a minute, unzipping ur pants as if wanting my fingers to put inside it , making me more intense. felt thirsty. the feeling that i get to see ur body, reflected by the moonlight, is more than enuf for me to feel the urge of this longingness. i want u too tonight.

the irresistible breath when our lips met added something to my imagination. the fact that ive been dreaming of this defining moment that ur body will meet mine excites both of us. i feel electrified when u began kissing my neck going down to my breasts, and ohh ure sucking the nipples. and now i cant help but moan..ohh. ive always wanted ur tongue to explore this bosom, how his little bites make me go wilder. i can feel how passionate he is through his breath while his kissing my twin peaks. i press his face towards mine as if permitting him to do whatever he can, whatever that pleases him.

to my revenge my hands started moving, teasing him by caressing his hair, the shoulders and below his armpit. finding where is his bestial zones. his firm hands as if looking for something, touching my abdomen, going down below while his busy kissing my body…gently removing my undy, puts a tickling sensation ive never felt before. he is now looking at my body, invited me to change to sitting position with me on his lap. i felt the vibration of his body when my hips move closer to him. i felt the presence of virility. i cant help but touch it, and i know he’ll like it. and so i did, i caress it starting at the shaft towards the head, touching every part of his genital. as i do it over and over, he asked me not to hold it anymore, instead enter into the cave of my womanhood. i felt somethin inside me wants it, the muscles are beating so fast that i want him to do it sensuously.

ohh argghh yeahhh…there yeah…love it…arghhh…i know im mindless at that climactic time, cant think of anything but him alone..how good he mastered pleasing me…arghh ohhh……ahhhyyyyy!!!!!!!!

Indayyyyyyyy! tanghali ka na namang gumising, diba sabe ko sayo bumangon ka ng maaga dahil aalis kame ngayon. di ka pa nakakaluto, pambihira naman oh. ano ka ba?!?

Inday: tsuri ma’am, napuyat po ako kagabe. (pucha naman, panaginip lang pala)