one DAPSILOG please!!!

Pag pumupunta ako ng kasalan, ang sarap makita na merong dalawang tao ang nangangako sa harap ng altar na sila ay magsasama sa hirap at ginhawa, kakaiba ang “high” na idinudulot ng pagsasabe ng “I do”….pero hanggang saan ang ganda nito?

Bagong taon. Bumisita samen ang mga kamag anak, tradisyon na rin to taon-taon na pagsaluhan ang masarap na biyaya ng hapag kainan. Sari-saring kwentuhan, andyan ang usapang gadgets ng tito monching at ni fj, andyan din ang bonding time ng mga dalaginding na magpipinsan pati na rin ang paulit ulit na pagbabaliktanaw ng mommy at ng lolo. But what makes my new year interesting, is kapag dumadating na ang tita tina. Special kase ang case nila, dahil sa pamilya ng mommy, bukod sa sila ang pamilyang walang sariling tahanan at nakatira lamang sa puder ng kamag anak ng lalake, eh ang tita ang nakaexperience ng masalimuot na buhay may asawa. Saksi ang lahat sa mga kasinungalingan magmula pa lang ng pagpapakasal, pambabae, mga pangakong hindi tinupad ng tito boy at walang habas na pangmamanipula sa sarili nyang pamilya. Sabagay magmula noon pa man, hinde ko na rin sya feel maging tiyuhin, theres something about him that we all find mysterious. Pero sabe nga nila, hinde mo to malalaman, unless makasama mo sa bahay ang tao ---- yun ang nangyari sa tita ko, ang pagsasabe ng “I Do” ay walang kahulugan.

Sa puntong yun, ang simpatya ng pamilya ay nasa kanya. Bukod sa malaki ang pinayat ng pisikal nyang katawan dahil sa kunsomisyon, nagbabago na rin ang pag iisip nyang rational dahil sa epekto ng kawalang hiyaan ng asawa nya. Ang asawa nyang nagbibintang sa kanya ng pangangaliwa, ang asawang walang sariling trabaho at umaasa lang sa bigay ng kapatid, ang asawang kumakabit sa isa ring may asawa na at kung ano ano pang masasamang gawain. Higit akong naawa sa mga pinsang kong musmos pa lang, dahil nahahayag sa kanila ang mga hinde magandang asal. Magbigay man kame ng sangkatutak na payo, nasa desisyon pa rin un ng tita ko, pero kung ako sa kanya, ililigtas ko ang mga anak ko sa lugmok na tahanan na un, kung kaya kong magligtas ng dalawang espiritu (2 kids) gagawin ko sa halip na magtiis sa pait ng maling lalake.

Dahil sa pangyayaring to, gusto kong isipin kung saan ang malaking pagkukulang. Ang mga gantong pangyayari ba ay bunga ng maling pagpili o maling dahilan ng pag aasawa???

Sa panahon na to base sa statistics, dumadami na ang mga kabataan na mas pipiliing mag asawa sa edad na early 30s kumpara sa noong unang panahon na 16-18 ay may asawa na. Ang pag aasawa sa kanila ay masusing proseso at hinde isang bagay na dikta lamang ng lipunan. Sa bagay na to, naniniwala ako na ang pag aasawa ay sumasaklaw sa masusing pag pili at matibay na pagdedesisyon na mahalin ang asawa at pamilya mo. Tayo ang nagbibigay ng kahulugan sa bisa ng kasal, at hinde ang isang piraso ng papel --- dahil ang tunay na ganda ng pagpapamilya ay pinaghihirapan, pinagbubuti at karespe-respeto.

papasok ako kanina sa work, then may nakasabay akong girl, probably late 20s, immediately pagsakay nya nagtanong agad sya kung aabot ng julia vargas. sumagot ung driver asking san dun, and she said a place there. she asked again the driver if makakaabot ng 11pm and she said, pag hinde po aabot sa tikling na lang ako. so my mind is processing that time, how can a driver foretell what will happen at 11pm, well he can attempt to drive fast to reach the destination, but what the hell, i dont feel her line of question. ang pamasahe papuntang tikling is P15.00, and she is paying P500, ang pobreng driver is binabalik ung bayad nya saying na, maam wag na lang po (sabay balik ng P500) kase wala akong barya. she still insist na suklian sya at ibaba sa tikling dahil mag tataxi na lang sya. the drive just accepted the P14.00 na binayad nung babae and decided na ibaba na lang sya sa tikling. nung malapit na sa tikling, she said again, naku mukhang walang taxi, mama paki direcho na lang ako. the girl beside me and ako napapatingen na sa kanya, dahil ginagawa nyang taxi ang isang pampasaherong FX. nung malapit na sa junction, merong dumaang taxi which happens na may sakay, and that girl told the driver, mama paki PARA naman ung taxi.....and i was like, wtf, mag utos ba, ano yan personal driver mo?? junction na hinde pa rin sya bumababa, until umandar na ung sasakyan, i can sense that the ppl in the fx are all getting confuse sa babaeng un. (sabog ata eh). so nung malapit na sya sa rosario which happens to be my destination, and take note ang fare papunta sa rosario is P30 and hinde pa rin nya binabayaran ang pobreng driver.

i dont get her, her indecisiveness is affecting ppl around her, dahil sa ginawa nya meron tuloy akong sinusulat sa blog, hehehe.

for the past few weeks ive been busy in accomplishing something. thats the sweetest thing i can probably do for somebody and im glad that i provided that happiness, just the time when its needed. its overwhelming but turned out well. yuletide is almost over and this year i didnt even noticed how nimble it is. im slowing things now, i dont wanna be in a hurry, i dont wanna rush things and realize how stupid my actions are...which puts me in a better position, hinde katulad ng dati, parng tumatakbo na lang ng hinde nag iingat, gumagawa ng bagay na hinde man lang pinag iisipan, gusto ko naman na this coming year, maplaplano ko na ang lahat ng bagay based on the things that i really want, no complications, no commercials. this is also my time to be really specific about the things that i really want to do, want to possess, my sovereignty.

so u might ask what i have for christmas, the things that i buy dont really count as a christmas present. it seems that the best gift i can ever have this year is my realization, my priorities, tingen ko kase mas naappreciate ko na ung mga intangible stuff... hahha i remember somebody said na mga "gurang" daw ang may gantong wish, hehe what a term. pero pag iisipin ko rin naman na maybe she is right, that the more we mature, the more we see things in a different perspective and yes i am seeing it now.

natutuwa ako sa pamangkin ko, nakikita ko ang kakulitan ko sa kanya when i was a kid. ung mga nag alaga saken nuon sabe nila highly resemble ako sa batang yun, maybe because the frame of the face...but her smile kills me, parang nakakamelt ng heart kapag napapangiti ko sya, so far sya ang nagpapasaya sameng lahat, she is indeed one of the wonderful gifts this christmas.

if theres one thing id like to get today, it would be this album that ive been searching for a week now in any local record stores. the album is a compilation of Beatles remake songs, Paul Mccartney and Ringo Starr chose the cast for the movie. i love the song selection, actually karamihan ng kanta nila trip ko, yep im a classic Beatles fan.

naisipan kong sumama sa teambuilding dahil sa manila oceans park cuz i havent been to that place. but that did not push through because nagbackout sila when they figure out that saturday is field trip day. in actuality nag road trip lang kame. we went to greenhills to have our lunch in Bangus restaurant, the food is okay, its a bit pricey though. below is the ceiling part just so u know. nabusog naman kame, khit papano and we decided to head to manila oceans park and boom, binawi nila bigla. noooooo, i told myself, this is the only reason for coming here and then poof, pahiya ako. what can i do, i ask myself marami sila eh, sila nakaisip na we travel from greenhills to tagaytay and yes we got stucked in traffic. dinaig pa nito ang pag fifield trip namen nung grade 2 sa Coke plant at Eat bulaga, oh bongga.

since we are running out of time dahil almost 4pm na rin kame dumating ng tagaytay, mga galing ng trabaho at wala pang matinong tulog, so nag zipline and cable car kame, im in the middle of wanting to try the other and just pick the latter to play safe. (ang hilig mong mag play safe!) well hinde pa buo ang loob ko when it comes to extreme adventure, parang ang isang paa ko ay nsa hukay haha ang oa mag react!

ay eto nga pala ung pic nung lumafang kame sa Dampa sa Moa, yep dumayo kame dun para makakaen ng seafood, hehe well were on our way na rin pauwi, gutom na gutom so fudtrip kung fudtrip ito. (hep hep ingat sa pagkaen ng crab baka magkaallegy ka hehhhe)

Ive been watching the series "Rome" and done with the first season, so far it keeps me interested. this is all about power, betrayal, promiscuity, anger, slavery and revenge. it was about Julius Ceasar and his friend Pompei who also become his worst enemy. both of them wants to claim the high position. though im starting to be fan of it here are some scenes which i found something to laugh at:

- one of every 3 episodes, there will be a bed scene and when they do it, the assistants are still gonna be watching over them.
- a lot of private parts are exposed most esp when the niece of Julius Ceasar is buying an accessory attached to "penis" is given to Sevilla. (the obsessed lover of Julius Ceasar)
- when Polo went to casa or their version of "motel" --- the divider is literally 4-feet distance to another room. (dingding lang ang pagitan)

I'll be tuning to this series because i like the setting of Rome, the phasing is good and the plot is indeed unexpected, (u never know what to expect really). of course i like the complexity of the story because it evolves around the life of the powerful, pig-headed Julius Ceasar, u would even cross the boundary thinking if he is really a good and respectable leader. this series mirror the kind of politics we have here in the Philippines, this gives us awareness what a republican really is. i even remember a quote in the book, The Little Prince by Antoine the Exupery, where the little kid asked the self proclaimed king, "How can you call yourself a king, if you have no one but urself to lead?"

SEGUE: Last saturday, Richard, Ed, Michelle, Eden and I had breakfast in Heaven and Egg. I like the pancake and the buffalo wings. Oks din ung fries but I guess hinde ako sanay na may sabaw yun, heheh. I remember the first time I tried this I ordered the Angus tapa and i am so full yung tipong hinde na makalakad sa kabusugan, hahah. Feeling ko inuunti unti namen ang restau sa eastwood, gantong ganto rin ang trip namen nung inunti unti namen ang restau sa gateway, hahah i miss the old times.   ^__^